Ο Τρελός Λαγός αποτελεί κεντρικό σύμβολο στην ποίηση του Σαχτούρη, εκφράζοντας τον σύγχρονο άνθρωπο που ζει σε εφιαλτική και αποξενωμένη ατμόσφαιρα, σε έναν κόσμο απειλητικό και σημαδεμένο από τη βία της Ιστορίας. Ο ποιητής, ως εκπρόσωπος της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, επηρεάστηκε βαθιά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο, γεγονός που αντανακλάται στην ποίησή του.
Το στοιχείο της απώλειας, η αίσθηση αποξένωσης και η κυριαρχία της απειλής διαμορφώνουν μια ποιητική συνείδηση με έντονο πολιτικό φορτίο. Τα ποιήματα μεταμορφώνουν την πολιτική πραγματικότητα σε συμβολικές εικόνες που μεταφέρουν τρόμο, αποξένωση και ασφυξία.
Το έργο αποκτά διαχρονική αξία, καθώς αφορά τη διαχρονική εμπειρία του ανθρώπου απέναντι στη βία και την καταστροφή. Η σύγκρουση ανάμεσα στην εμπειρία του πολέμου και στη μεταφυσική ανάγκη δημιουργίας αποτελεί βασικό άξονα της πολιτικής διάστασης στο έργο του Σαχτούρη. Ο ποιητής στοχάζεται πάνω στην οδύνη χαρτογραφώντας τον εσωτερικό πόνο του σύγχρονου ανθρώπου.
Συντελεστές:
Ποιήματα: Μίλτος Σαχτούρης
Σκηνοθεσία και αισθητική: Μιχάλης Βιρβιδάκης
Μουσικές συνθέσεις, μελοποιήσεις ποιημάτων:
Νίκος ΞυδάκηςΦλάουτο και πιάνο: Φώτης Μυλωνάς
Φωτισμοί: Νέλια Μανωλάκη
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Κιοστεράκης, Χρυσούλα Λιγγερίδου, Ντένια Καραβασιλειάδη, Ελένη Ορνεράκη
Σημείωση: Το σκίτσο του ποιητή είναι από τον Σπύρο Ορνεράκη.